increparet
Dictionary entries
- Entry →increpo, increpare, increpavi, increpatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
rebuke, chide, reprove; protest at/indignantly, complain loudly/scornfully;; rattle, snap, clash, roar, twang, make noise; (alarm/danger); strike noisily;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...suis in tutum receptis cum contione advocata terrorem increparet ac fugam, fusos esse ab ignavissimo ac fugacissimo hoste..." - T
Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...Hannibalem ferunt conspectum. cuius cum Hasdrubal Haedus risum increparet in publico fletu cum ipse lacrimarum causa esset..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...inde non sermo fuit, cum Romanus ut ingratos increparet Magnetas imminentesque praediceret clades, multitudo obstreperet nunc senatum nunc..."
