incautiore
Dictionary entries
- Entry →incautus, incauta -um, incautior -or -us, incautissimus -a -um
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
incautious, off one's guard, unprotected;
abl. sg. (all)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...idoneis conlocutus, dum uires adicere coniurationi studet incautior fidei aestimator fuit. conloquentem eum cum suis satelles a praefecto..." - T
Liber XL
Titus Livius (Livy)
"...excipiendas uoces speculator ex conuiuis Persei missus cum incautior obuersaretur, exceptus a iuuenibus forte triclinio egressis male mulcatur..." - T
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...tempus, id ipsum, quod accidit, paenitentiae relinquens locum. incautior Nicias Pellae proiciendo pecuniae partem, quae fuerat Phacum..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...secretis eum criminationibus infamaverat Fabius ignarum et, quo incautior deciperetur, palam laudatum. Veterem inter Lugdunensis [et Viennensis] discordiam..."
