impudentem
Dictionary entries
- Entry →impudens, (gen.), impudentis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
shameless, impudent;
acc. sg. (m./f.)
Examples
- T
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...Bona fide? tune ais me impudentem esse, ipsa quae sis stabulum flagiti? PHRON. Dic, amabo..." - T
Rudens
Titus Maccius Plautus
"...inclementer dicat homini libero. SCEP. Et impudicum et impudentem hominem addecet molestum ultro advenire ad alienam domum..." - T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...loqui non audeam? MAT. Rogas me? hominis impudentem audaciam! MEN. Non tu scis, mulier, Hecubam quapropter canem Graii..." - L
Phaedra
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...sensus geris animisque pulcram turpibus faciem induis: pudor impudentem celat, audacem quies, pietas nefandum; uera fallaces probant simulantque..." - G
Liber III
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...ille fecit quod monitus fuit,sed spes fefellit impudentem audaciam;comprensus namque poenas persoluit cruce. VI. Musca..." - T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...omnibus exspectatione quidnam postulaturus esset, oculorum ualetudinem excusauit: impudentem et gubernatorem et imperatorem esse qui, cum alienis oculis..."