impudentem
Dictionary entries
- Entry →impudens, (gen.), impudentis:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
shameless, impudent;
acc. sg. (m./f.)
Examples
Truculentus
Titus Maccius Plautus
"...Bona fide? tune ais me impudentem esse, ipsa quae sis stabulum flagiti? PHRON. Dic, amabo..."Rudens
Titus Maccius Plautus
"...inclementer dicat homini libero. SCEP. Et impudicum et impudentem hominem addecet molestum ultro advenire ad alienam domum..."Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...loqui non audeam? MAT. Rogas me? hominis impudentem audaciam! MEN. Non tu scis, mulier, Hecubam quapropter canem Graii..."Phaedra
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...sensus geris animisque pulcram turpibus faciem induis: pudor impudentem celat, audacem quies, pietas nefandum; uera fallaces probant simulantque..."Liber III
Gaius Phaedrus from FABVLARVM AESOPIARVM LIBRI QVINQVE
"...ille fecit quod monitus fuit,sed spes fefellit impudentem audaciam;comprensus namque poenas persoluit cruce. VI. Musca..."Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...omnibus exspectatione quidnam postulaturus esset, oculorum ualetudinem excusauit: impudentem et gubernatorem et imperatorem esse qui, cum alienis oculis..."