improvidus
Dictionary entries
- Entry →improvidus, improvida, improvidum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
improvident; thoughtless; unwary;
nom. sg. (m.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...timendo hosti obvius fui. Utrum, cum declinarem certamen, improvidus incidisse videor an occurrere in vestigiis eius, lacessere..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...publicae cura; levissimus quisque et futuri improvidus spe vana tumens; multi adflicta fide in pace anxii, turbatis rebus..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...praecipuum ipse Vitellius ostentum erat, ignarus militiae, improvidus consilii, quis ordo agminis, quae cura explorandi, quantus urgendo trahendove..."
