improbat
Dictionary entries
- Entry →improbo, improbare, improbavi, improbatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disapprove of, express disapproval of, condemn; reject;
sg. pres. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Octavia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...grauis nimium mihi, instare: liceat facere quod Seneca improbat. et ipse populi uota iam pridem moror * 590a..." - M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...liberavit respondendi verecundia et quod ipse hos libros improbat, et quod in Oratore atque iis quos de Oratore..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...videntur in tenebris. Denique mala multi probant, nemo improbat bona. LXXVII. Neque vero omnia ista de quibus locuti..."
