imperitam
Dictionary entries
- Entry →imperitus, imperita, imperitum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
unskilled, inexperienced (in); unfamiliar, ignorant (of) (w/GEN);
acc. sg. (f.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...enim senatum tantum in civitate illo vivo quantum imperitam plebem potuisse. Haec orantibus legatis commemorat Caesar: Eodem tempore..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...disciplinaque militaris continverat, omnium primum, rem ad multitudinem imperitam et illis saeculis rudem efficacissimam, deorum metum iniciendum ratus..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...ciuitas, quae non et improbos ciues aliquando et imperitam multitudinem semper habeat. etiam apud uos fuisse audiui..."
