gens
Dictionary entries
- Entry →gens, gentis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Very Frequent
tribe, clan; nation, people; Gentiles;
nom. sg.voc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...movebantur, in Olcadum prius fines—ultra Hiberum ea gens in parte magis quam in dicione Carthaginiensium erat—induxit..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...Servate modo quos ignominia inritaveritis; ea est Romana gens, quae victa quiescere nesciat. Vivet semper in pectoribus illorum..." - P
Germania
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...inimicitiae iuxta libertatem. Convictibus et hospitiis non alia gens effusius indulget. Quemcumque mortalium arcere tecto nefas habetur..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...ipsius servi erant, ex medio ludicro repente abduxit. Gens itaque ante omnes alias eo magis dedita religionibus quod..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...adigit. missi ad Canninefatis qui consilia sociarent. ea gens partem insulae colit, origine lingua virtute par Batavis; numero..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...pugnam, ut noster duorum eventus ostendat utra gens bello sit melior." Diu inter primores iuvenum Romanorum silentium fuit..." - M
Liber IX
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...segne solum raras tamen exerit herbas, quas Nasamon, gens dura, legit, qui proxima ponto nudus rura tenet; quem..." - M
Liber I
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...iuga iam Seres, iam barbarus isset Araxeset gens siqua iacet nascenti conscia Nilo. 20tum, si tantus amor belli..."
