furtivum
Dictionary entries
- Entry →furtivus, furtiva, furtivum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
stolen; secret, furtive;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...fuit; neque enim specie famave movetur nec iam furtivum Dido meditatur amorem: coniugium vocat, hoc praetexit nomine culpam..." - P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...serpentibus Hydram; collis Aventini silva quem Rhea sacerdos furtivum partu sub luminis edidit oras, mixta deo mulier, postquam..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...tibi versandus tenor est, cum libera dantur Otia, furtivum nec timor urget opus. Cum mora non tuta..."
