fultum
Dictionary entries
- Entry →fultus, fulta, fultum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
propped up; supported;
acc. sg. (m.)acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →fulcio, fulcire, fulsi, fultus
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Frequent
prop up, support;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Aeneid XI
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...pectoribus, maestoque immugit regia luctu. ipse caput nivei fultum Pallantis et ora ut vidit levique patens in pectore..." - Q
Sermones I
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...hunc varum distortis cruribus, illum balbutit scaurum pravis fultum male talis. parcius hic vivit: frugi dicatur; ineptus..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...Romanis, sed a Perseo praesidium petisse? his eum fultum societatibus atque amicitiis eos domesticos apparatus belli habere..." - G
Liber IX
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...brevi consulem, praeterea qua gratia quibus amicitiis fultum!' Nominat quendam, qui tunc ad orientem amplissimum exercitum non sine..."
