frondentem
Dictionary entries
- Entry →frondeo, frondere, frondui, fronditus
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Agriculture
have/put forth leaves, be in leaf; be leafy/full of trees (place); (in spirit);
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VI
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...gramina terrae,quae currens obtriuit eques gradibusque citatisungula frondentem discussit cornea campum.belliger attonsis sonipes defessus in aruis,aduectos..." 
Liber Nonus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...gelidas uerrentem crinibus aras linquit, et in mediis frondentem Maenalon astris exuperat gressu saltumque ad moenia Cadmi destinat..."
