finituro
Dictionary entries
- Entry →finio, finire, finivi, finitus
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Frequent
limit, end; finish; determine, define; mark out the boundaries;
abl. sg. fut. act. part.abl. sg. fut. act. part.dat. sg. fut. act. part.dat. sg. fut. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...permittebat: eos optime controuersias inter Achaeos ac Lacedaemonios finituros esse; Lycortas ex praeceptis Philopoemenis postulabat, ut Achaeis..." - T
Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...absentis detulisset. qui nominatus profugisset, diem certam se finituros, ad quam nisi citatus respondisset, absens damnaretur. si quis..." - T
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...occasio esset, aut uictoria egregia aut morte memorabili finituros bellum. Perseus quoque, cum aduentu consulis simul et ueris..."
