fastiditus
Dictionary entries
- Entry →fastidio, fastidire, fastidivi, fastiditus
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Lesser
disdain; be scornful; feel aversion to, be squeamish;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- D
Satura X
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...tenue et miserabile collum praebet ab ingrato iam fastiditus aratro. exitus ille utcumque hominis, sed torua canino latrauit..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ingenii violentia exitium inritaverat, segnis et dominationibus aliis fastiditus, adeo ut C. Caesar pecudem auream eum appellare solitus..."
