exuberet
Dictionary entries
- Entry →exubero, exuberare, exuberavi, exuberatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
surge or gush up; be abundant, be fruitful;
sg. pres. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...furor, modo tela sacerdos porrigat, et iussa sanguis exuberet ulna.' talibus insultans iamdudum numine divae deficit, infracti languescunt..."- P
Liber II
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Georgics
"...boum meritosque iuuencos. nec requies, quin aut pomis exuberet annus aut fetu pecorum aut Cerealis mergite culmi, prouentuque..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...sine ullius iniuria omnis usibus nostris annus exuberet? Quippe non, ut ex hostico raptae perituraeque in horreis messes..."
