exsultantes
Dictionary entries
- Entry →exsulto, exsultare, exsultavi, exsultatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
rejoice; boast; exalt; jump about, let oneself go;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...particulae prout sunt graves acres, lentae celeres, remissae exsultantes, proinde id quod ex illis conficitur aut severum..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...ordinum patribus plebique gratam habuisse. Hac victoria comitiorum exsultantes tribuni plebis quod maxime rem publicam impediebat de tributo..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...duobus imperatoribus interfectis Septimum Marcium ducem uobis aduersus exsultantes recenti uictoria Poenos delegistis. et sic loquor tamquam sine..."
