expiavit
Dictionary entries
- Entry →expio, expiare, expiavi, expiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
expiate, atone for; avert by expiatory rites;
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...facetissima ratione condemnat". Ceterum Lichas ut Tryphaenae somnium expiavit: "Quis, inquit, prohibet navigium scrutari, ne videamur divinae mentis..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...Asiaticus (is enim libertus) malam potentiam servili supplicio expiavit. Isdem diebus crebrescentem cladis Germanicae famam nequaquam maesta civitas..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...spectatore spectaculum factus, miseras voluptates unco et ignibus expiavit. Demens ille, verique honoris ignarus, qui crimina maiestatis..." - G
Liber VIII
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...praegnantibus omittit, facit omittenda. Quem errorem magnis documentis expiavit, in summum periculum adducta. Igitur, ut necesse est graviter..."
