exornarier
Dictionary entries
- Entry →exorno, exornare, exornavi, exornatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
furnish with, adorn, embellish;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...circumspecto, atque ego lembum conspicor longum, strigorem maleficum exornarier. NIC. Perii hercle, lembus ille mihi laedit latus. CHRYS..." - T
Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...attulerit? nisi Syracusarum ceterarumque captarum ciuitatium ornamentis urbem exornari fas fuerit, in Ambracia una capta non ualuerit belli..." - G
Liber X
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...laudemque morum meorum pertinere tam boni principis iudicio exornari, rogo dignitati, ad quam me provexit indulgentia..."
