eloquentem
Dictionary entries
- Entry →eloquens, eloquentis (gen.), eloquentior -or -us, eloquentissimus -a -um
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
eloquent, expressing thoughts fluently/forcefully; articulate, able in speech;;
acc. sg. (m./f.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber IX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...animi negotium agitur. Non quaerit aeger medicum eloquentem, sed si ita competit ut idem ille qui sanare potest..." - M
Liber VIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...disertos visos esse multos ait, eloquentem neminem, diserto satis putat dicere quae oporteat, ornate autem dicere proprium esse..." - M
Liber X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...candoris, tum in contionibus supra quam enarrari potest eloquentem, ita quae dicuntur omnia cum rebus tum personis accommodata..." - M
Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...vero M. Antonius neminem a se visum eloquentem, quod tanto minus erat, professus est, ipse etiam M. Tullius..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...leues milites, tam nobilem, tam temerarium, tam eloquentem ad instigandam multitudinem inimicum in castris haberet, nullam in exercitu..."
