duco
Dictionary entries
- Entry →duco, ducere, duxi, ductus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
lead, command; think, consider, regard; prolong;
sg. pres. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...filium? nam ego illum corruptum duco, quom his factis studet; quo nemo adaeque iuventute ex omni Attica antehac..." - T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...quidquid agit properat omnia. sicut ego hos duco advocatos, homines spissigradissimos, tardiores quam corbitae sunt in tranquillo mari..." - T
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...hominem quaererem coquom, non potui, quam hunc quem duco, ducere, multiloquom gloriosum insulsum inutilem. quin..." - T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...hanc Orci, obsecro. nam equidem haud aliter esse duco, quippe quo nemo advenit, nisi quem spes reliquere omnes..." - T
Miles Gloriosus
Titus Maccius Plautus
"...oneravit praeceptis? Per. Probe meditatam utramque duco. Pal. Audire cupio, quem ad modum; ne quid peccetis paveo..." - T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...quae fuit. VIR. Omne ego pro nihilo esse duco quod fuit, quando fuit: tamquam hominem, quando animam ecflavit..." - T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...aqua intercus tenet? SEN. Quin ea te causa duco, ut id dicas mihi atque illum ut sanum facias..." - T
Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...abstrudebat senex. ubi ille abiit, ego me deorsum duco de arbore, exfodio aulam auri plenam. inde..."
