dissilient
Dictionary entries
- Entry →dissilio, dissilire, dissilui, -
Verb · 4th conjugation
- Frequency:
- Lesser
fly/leap/burst apart; break up; be broken up; burst; split;
pl. fut. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...Postremo duo de concursu corpora lata si cita dissiliant, nempe aer omne necessest, inter corpora quod fiat, possidat..." - T
Liber II
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...cita saepe obvia conflixere, fit ut diversa repente dissiliant; neque enim mirum, durissima quae sint ponderibus solidis neque..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...aeterna, neque extra qui locus est quo dissiliant neque corpora sunt quae possint incidere et valida dissolvere plaga..." 
Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...paternis i media in fratres, generis consortia ferro dissiliant. da, Tartarei regina barathri, quod cupiam uidisse nefas..."
