disceptationem
Dictionary entries
- Entry →disceptatio, disceptationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Stelten (Ecclesiastical Latin)
debate; dispute; discussion; judgment, judicial award;
acc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...Dolopum non parebant et, de quibus ambigebatur rebus, disceptationem ab rege ad Romanos reuocabant, cum exercitu profectus..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...anni iam erat,—quartum adfectantes tribunatum, in comitiorum disceptationem ab lege certamen averterant. Et cum consules nihilo minus..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...collegio tribunorum militum saepius quam Postumium in disceptationem trahebat. Tum vero secundum tam saevum atque inhumanum dictum "Auditis..." - T
Liber XXXII
Titus Livius (Livy)
"...rege et de nobis omnibus optime merito, existimemus disceptationem esse, num id postularet facere nos quod fieri..." - T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...auctoritate, ita de utrisque meritus, finire nutu disceptationem potuisset..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...Romani sed bello quoque superaturum credebat. fugienti regi disceptationem cum legatis, seu iam experto eam minus prosperam..." - T
Liber XXXVIII
Titus Livius (Livy)
"...minime inter se conuenientis orationes habuerunt. Diophanes senatui disceptationem omnium rerum permittebat: eos optime controuersias inter Achaeos..." - T
Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...modo ea, quae belli iure acta sunt, in disceptationem ueniunt? quorum tamen maxima pars nihil pertinet..."
