dimicationis
Dictionary entries
- Entry →dimicatio, dimicationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight; instance of a battle/engagement; combat; struggle, conflict; contest;
acc. pl.gen. sg.nom. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...caedem nihil cuiquam occurreret, eam autem ingentis dimicationis fore appareret, tum M. Menenius et Q. Publilius tribuni plebis..." - G
de Bello Alexandrino
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...navium se magnitudine neque numero parem esse fortuitae dimicationi, fortunae rem committere maluit. Itaque primus sua quinqueremi..." - G
Liber VIII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...eodemque tempore acerrime proeliantur, ut ab incendio restinguendo dimicationis periculo deterreant Romanos. Magna repente in ipsis operibus flamma..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...Romanus contra postquam hostem in agris non invenit, dimicationi ultimae instructus intentusque Tiberim transit. Quem postquam castra ponere..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...extrahitur. Plebs Voleronem tribunum reficit: patres, ad ultimum dimicationis rati rem venturam, Ap. Claudium Appi filium, iam inde..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...movendam seditionem. Itaque se haud inscium eius dimicationis cum armatis descendisse, non ut quemquam quietum violaret..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...sibi vellent rogitare qui se aetate exacta tantae dimicationi obicerent. Dein cum undique plus in illo senili animo..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...magistratu gestis, discordia tamen, qua prope ad ultimum dimicationis ventum est, nobilius. Ab altero consule in Vestinis multiplex..."
