dimicatio
Dictionary entries
- Entry →dimicatio, dimicationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight; instance of a battle/engagement; combat; struggle, conflict; contest;
nom. sg.voc. sg.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...hercule tanti ea ad universi belli eventum momenti dimicatio fuit, ut Gallorum exercitus proxima nocte relictis trepide castris..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...proelio inito Romanos urgent et quamquam anceps dimicatio erat, tamen utrimque tutam aciem dictator habuit, quia et locum..." - G
de Bello Alexandrino
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...atque in his Euphranor, sine quo nulla umquam dimicatio maritima, nulla etiam parum feliciter confecta erat. At fortuna..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...enim non magis cum hostibus quam, quae dimicatio maior atque periculosior est, cum proditione ac perfidia sociorum..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...nihil se praeter errorem insidiatoris texisset, et subeunda dimicatio totiens quot coniurati superessent, ut pacis condiciones ultro ferret..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...causa etiam tam nefanda bellum exorsis atrox dimicatio instabat. Itaque ad curam summae rerum quieta plebe tribunisque eius..." - T
Liber V
Titus Livius (Livy)
"...tacerem libenter nisi haec quoque pro patria dimicatio esset; cui deesse, quoad vita suppetat, aliis turpe, Camillo etiam..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...concessurum verecundia aetatis eius maiestatisque; cum periculum, cum dimicatio proposita sit, neque cedere sua sponte neque cessurum..."
