diffidebant
Dictionary entries
- Entry →diffido, diffidere, diffisus sum:
Verb · 3rd conjugation · Semideponent
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
distrust; despair; (w/DAT) lack confidence (in), despair (of); expect not;
pl. imperf. act. ind. 3rd
Examples
- C
Alcibiades
Cornelius Nepos
"...succenderunt, ut incendio conficerent, quem manu superari posse diffidebant. Ille autem ut sonitu flammae est excitatus, etsi gladius..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...dare quod gemerent hostes, ipsique perire, qui numero diffidebant armisque vacabant, si fuit ut facerent. sed vix adducor..." - T
Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...sicut Leontinos terrore ac primo impetu ceperant, non diffidebant uastam disiectamque spatio urbem parte aliqua se inuasuros, omnem..."