devictus
Dictionary entries
- Entry →devinco, devincere, devici, devictus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
subdue; defeat decisively, conquer/overcome entirely;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...gremium qui saepe tuum se reiicit aeterno devictus vulnere amoris, atque ita suspiciens tereti cervice reposta pascit amore..." - G
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...filiam, adhuc virginem oblatam in matrimonium sibi cum devictus Domitiae nuptiis pertinacissime recusasset, non multo post alii conlocatam..." - M
Liber VII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...Persuadendum enim iudici est, qui, etiam si verbis devictus est, tamen nisi ipsi rei accesserit tacitus dissentiet. Agenti..."
