desertoribus
Dictionary entries
- Entry →desertor, desertoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
deserter; one who abandons/forsakes (duty); fugitive; turncoat (L+S); runaway;
abl. pl.dat. pl.loc. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXIII
Titus Livius (Livy)
"...signis dilabebantur neque aliae latebrae quam Capua desertoribus erant. Ceterum mitescente iam hieme educto ex hibernis milite Casilinum..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...super similitudinem oris propior ad fallendum fides, adiunctis desertoribus, quos inopia vagos ingentibus promissis corruperat, mare ingreditur..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...munitum admodum, cui nomen Celenderis, occupat; nam admixtis desertoribus et tirone nuper intercepto suisque et Plancinae servitiis auxilia..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tela occursat fugientibus, increpat signiferos quod inconditis aut desertoribus miles Romanus terga daret; simul exceptat vulnera et quamquam..."
