deplorante
Dictionary entries
- Entry →deploro, deplorare, deploravi, deploratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
weep/lament/mourn for/cry over; deplore, complain of; lose; despair/give up on;
abl. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
APOCOLOCYNTOSIS
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger)
"...unus cum vidisset capita conferentes et fortunas suas deplorantes causidicos, accedit et ait: "dicebam vobis: non semper Saturnalia..." - L
de Tranquillitate Animi
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...fiat electio. Praecipue tamen uitentur tristes et omnia deplorantes, quibus nulla non causa in querellas placet. Constet illi..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...genua ultro sibi accideret. Cicerone in iudicio quodam deplorante temporum statum Publium Clodium inimicum eius, frustra iam pridem..."
