delicuit
Dictionary entries
- Entry →deliquesco, deliquescere, delicui, -
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
melt away, dissolve, melt; dissipate one's energy; vanish, disappear (L+S);
sg. perf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...tamen aethera" dixit. protinus inbutum caelesti nectare corpus delicuit terramque suo madefecit odore, virgaque per glaebas sensim radicibus..." - P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...aere pennis; at genetrix Hyrie, servati nescia, flendo delicuit stagnumque suo de nomine fecit. adiacet his Pleuron..."
