defigere
Dictionary entries
- Entry →defigo, defigere, defixi, defixus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
sink/bury/stick/thrust (weapon); fasten, fix, plant, embed; attach/affix;; declare firmly/unalterably; bewitch/enchant/curse (stick pin in wax);; focus (thoughts/eyes); dumbfound, astonish/stupefy, fix w/glance; censure;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. fut. pass. ind. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from ACHILLEID
"...electus agit: nec turba piarum Scyriadum cessat nimio defigere visu virginis ora novae, quantum cervice comisque emineat quantumque..."
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...sedem profugo. potuit Latonia frater saxa (nec inuideo) defigere Delon et imis commendare fretis; cara summouit ab arce..."
Liber Decimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...Iuno duces, mitissime diuum Somne, iubet populumque trucis defigere Cadmi, qui nunc euentu belli tumefactus Achaeum peruigil adseruat..."- M
In Catilinam I
Marcus Tullius Cicero from Catilinarian Orations
"...quod eam necesse putas esse in consulis corpore defigere. VII. Nunc vero quae tua est ista vita..."
