decumbamus
Dictionary entries
- Entry →decumbo, decumbere, decumbui, -
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
to lie down, recline; take to bed; lie ill, die; fall (in a fight), fall down;
pl. pres. act. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Asinaria
Titus Maccius Plautus
"...opperiar domi.— ACTVS V V.i [ARGYRIPPVS Age decumbamus sis, pater. DEMAENETVS Vt iusseris, mi gnate, ita fiet..." - T
Curculio
Titus Maccius Plautus
"...religio fuit, denegare nolui. 'quid si abeamus ac decumbamus?' inquit. consilium placet: 'neque diem decet morari, neque nocti..."
