decuerat
Dictionary entries
- Entry →deceo, decere, decui, -
Verb · 2nd conjugation · Impersonal
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
it is fitting/right/seemly/suitable/proper; it ought; become/adorn/grace;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Hecyra
Publius Terentius Afer (Terence)
"...duxisti meo; quae tum obsecutu' mihi fecisti ut decuerat. nunc animum rursum ad meretricem induxti tuom; quoi..." - M
V
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...hominem, qui piraticum carcerem, qui praedonum vincla discusserat, decuerat, ne voluisset aliter reverti. ex quo se nobis tanto..." - M
IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...praeter pauperem? 'At ego inimicum habebam illius patrem.' decuerat quidem simultates, quas maxime omnium mortales esse voluere sapientes..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...militia fuit. Cum in acie stare ac pugnare decuerat, [cum] In castra refugerunt; cum pro uallo pugnandum erat..."
