declamandi
Dictionary entries
- Entry →declamo, declamare, declamavi, declamatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Literature
declaim, make speeches (usu. as an oratorical exercise); bluster/bawl (L+S);
gen. sg. fut. pass. part.gen. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Examples
- A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...rhetoricae disciplinae doctor, qui habuit Romae locum principem declamandi ac docendi, summa vir auctoritate gravitateque et a divo..." - A
Liber IX
Aulus Gellius
"...ponit. IV. Refert etiam plerasque sententias, quas in declamandis controversiis lepide arguteque dictas putat. V. Sicuti hanc quoque..." - G
De rhetoribus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius)
"...Curioni promptissimo iuveni, causam Caesaris defendenti, contradiceret, repetisse declamandi consnetudinem; M. Antonium, item Augustum ne Mutinensi quidem bello..." - M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quidam, litigatoribus suis illum modo ambitiosum declamandi sudorem praestitisse contenti, cum turba laudantium destituunt subsellia, pugnamque illam decretoriam..." - M
Liber II
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...occupauerunt. Nam et illi declamare modo et scientiam declamandi ac facultatem tradere officii sui ducunt idque intra deliberatiuas..."