cursant
Dictionary entries
- Entry →curso, cursare, cursavi, cursatus
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
run/rush/hurry to-and-fro/hither-and-thither; run constantly about; run over;
pl. pres. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...tamen, ut potero summatim attingere, tangam. inter enim cursant primordia principiorum motibus inter se, nihil ut secernier unum..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...alios atque illi in plures cumulata gaudio transferunt. cursant per urbem, molinutur templorum foris; iuvat credulitatem..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Cuncti detestantur oderunt, et quasi probent quasi diligant, cursant frequentant, utque breviter quod sentio enuntiem, in Regulo demerendo..."
