cunctantior
Dictionary entries
- Entry →cunctans, cunctantis (gen.), cunctantior -or -us, cunctantissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
hesitant/delaying/slow to act, tardy; clinging; stubborn, resistant to movement;
nom. sg. (m./f.)voc. sg. (m./f.)
Examples
Liber III
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...constantior est natura et pigri latices magis et cunctantior actus: haeret enim inter se magis omnis materiai copia..."Liber IX
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...consilio meo fui veritus ne vetaret; erat enim cunctantior cautiorque. Sed non sustinui inducere in animum, quominus illi..."Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...verendum esset ne quod ego dedissem populus eriperet, cunctantior fortasse et cautior esse deberem; cum vero liceat heredi..."