cunctantia
Dictionary entries
- Entry →cuncto, cunctare, cunctavi, cunctatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
delay, impede, hold up; hesitate, tarry, linger; be slow to act; dawdle; doubt;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part. - Entry →cunctans, cunctantis (gen.), cunctantior -or -us, cunctantissimus -a -um
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
hesitant/delaying/slow to act, tardy; clinging; stubborn, resistant to movement;
acc. pl. (n.)nom. pl. (n.)voc. pl. (n.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber IX
Aulus Gellius
"...volens gaudia fecerit pigra et levia et cunctantia et quasi in summo pectore supernantia; nescire enim sese, quid..." 
Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...rapi Calais. furias miratur ovantum Aeacides multusque viri cunctantia corda fert dolor, an sese comitem tam tristibus actis..."
Liber Septimus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...haud satis est, sed me ipsa opus et cunctantia poscunt pectora me dubiusque pudor. iam foedera faxo Aesonii..."
