crematur
Dictionary entries
- Entry →cremo, cremare, cremavi, crematus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
burn (to ash)/cremate; consume/destroy (fire); burn alive; make burnt offering;
sg. pres. pass. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber VI
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...quam Phoebi Delphica laurus terribili sonitu flamma crepitante crematur. Denique saepe geli multus fragor atque ruina grandinis..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...mortem maereret. requisitum Orfidii legati corpus honore solito crematur; paucos necessarii ipsorum sepelivere, ceterum vulgus super humum relictum..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vapore eius exanimatus, sine ullo funeris sollemni crematur. ita codicillis praescripserat, cum etiam tum praedives et praepotens supremis..."
