credulus
Dictionary entries
- Entry →credulus, credula, credulum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
credulous, trusting, gullible; prone to believe/trust; full of confidence (L+S);
nom. sg. (m.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XIV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...deinde tenuit, donec quantulamcumque substantiam in huius sinus credulus iam iamque securus amator egererem! iam frustra captavit videri..." - M
Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...ceris anulorum signa serventur, existimant. Neque ero tam credulus ut +quam abitu tardiorem firmioremque memoriam fieri et actem..." 
Liber Sextus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...centum pactus equos; his ille animam lucemque rependit credulus; at tandem dulces iam cassus in auras respicit..."- P
Ecloga IX
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Ecologues
"...quoque dicunt uatem pastores: sed non ego credulus illis; nam neque adhuc Vario uideor nec dicere Cinna digna..." - P
Metamorphoses VIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...mare conpositum, sic sit tibi piscis in unda credulus et nullos, nisi fixus, sentiat hamos: quae modo..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...modo occultis ad Othonem litteris; qui humillimo cuique credulus, bonos metuens trepidabat, rebus prosperis incertus et inter adversa..."
