coronatus
Dictionary entries
- Entry →coronatus, coronata, coronatum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
garlanded, adorned with wreaths; (of persons/animals/buildings);
nom. sg. (m.) - Entry →corono, coronare, coronavi, coronatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
wreathe, crown, deck with garlands; award prize; surround/encircle, ring round;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber VI
Aulus Gellius
"...populus sua opera potius ob rem bene gestam coronatus supplicatum eat, quam re male gesta coronatus veneat..." Liber VII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...gaudia si nobis quae dabit ille dares. Festa coronatus ludet conuicia miles, inter laurigeros cum comes ibit equos..."- T
Liber XXIII
Titus Livius (Livy)
"...vino fecisse, iussumque ab templi antistite, sicut coronatus laurea corona et oraculum adisset et rem divinam fecisset..." - T
Liber XXV
Titus Livius (Livy)
"...ualetudinis ergo ut plerique rentur, uotorum factorumque. populus coronatus spectauit, matronae supplicauere; uolgo apertis ianuis in propatulo epulati..." - T
Liber XLIII
Titus Livius (Livy)
"...magistratus circa omnia puluinaria uictumis maioribus sacrificarent populusque coronatus esset. Omnia, uti decemuiri praeierunt, facta. Censoribus deinde creandis..." - P
Dialogus de Oratoribus
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...tumulo non maestus et atrox, sed hilaris et coronatus, et pro memoria mei nec consulat quisquam nec roget..."
