consonanter
Dictionary entries
- Entry →consonanter, consonantius, consonantissime
Adverb
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
concordantly; in concord/agreement; agreeably (L+S); consonantly, harmoniously;
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...hominis magis quam de verbis laborantis". Ceterum consonantes quoque, earumque praecipue quae sunt asperiores, in commissura verborum rixantur..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...fastidiat grammatices elementa, non quia magnae sit operae consonantes a vocalibus discernere ipsasque eas in semivocalium numerum mutarumque..." - T
Liber XXXVI
Titus Livius (Livy)
"...undique in muros manus pro se quisque tendentes consonante clamore nominatim Quinctium orare, ut opem ferret ac seruaret..."
