conquisitoribus
Dictionary entries
- Entry →conquisitor, conquisitoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
inspector, one who searches; recruiting officer;
abl. pl.dat. pl.loc. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...Carpetanosque, qui duo populi, dilectus acerbitate consternati, retentis conquisitoribus metum defectionis cum praebuissent, oppressi celeritate Hannibalis omiserunt mota..." - T
Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...quattuor milia Celtiberorum circa urbem nomine Obbam ab conquisitoribus suis conducta in Hispania, egregiae iuuentutis, sibi occurrisse..."
