congemueritis
Dictionary entries
- Entry →congemo, congemere, congemui, congemitus
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
groan/moan (loudly), utter a cry of grief/pain; bewail, lament; sigh deeply;
pl. futperf. act. ind. 2ndpl. perf. act. subj. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...pars auguris alba fronde vittisque ligant positumque feretro congemuere; dies simul et suus admonet omnes. Ecce inter lacrimas..."
Liber Secundus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...ferro. quattuor hic adeo disiecti mole sub una congemuere, fuga tremefactum protinus agmen excutitur coeptis. neque enim temnenda..."
