concutiat
Dictionary entries
- Entry →concutio, concutere, concussi, concussus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
shake/vibrate/agitate violently; wave, brandish; (sound) strike (the ear);; strike together/to damage; weaken/shake/shatter; harass/intimidate; rouse;
sg. pres. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber II
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...tempore praesto, nubibus ut tenebras faciat caelique serena concutiat sonitu, tum fulmina mittat et aedis saepe suas disturbet..." - L
de Otio
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...quicquam illi ex eo quod natura constituit fortuna concutiat, tamen homo ad inmortalium cognitionem nimis mortalis..." - L
Liber XIX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...hanc tam solidam felicitatem, quam tempestas nulla concutiat, non perducent te apte verba contexta et oratio fluens leniter..." - P
Ars Amatoria II
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Ars Amatoria
"...amor. Dum novus in viridi coalescit cortice ramus, Concutiat tenerum quaelibet aura, cadet: Mox eadem ventis, spatio durata..."
