concurreret
Dictionary entries
- Entry →concurro, concurrere, concucurri, concursus
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
run/assemble/knock/snap together; agree, fit, concur; coincide; make same claim;; charge, fight/engage in battle; come running up/in large numbers; rally;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber IX
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...Catilina nefas, cum gener atque socer diris concurreret armis maestaque civili caede maderet humus. cur nunc 'O mores..."- G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...tertiae aciei totique exercitui imperavit, ne iniussu suo concurreret: se, cum id fieri vellet, vexillo signum daturum. Exercitum..." - G
Liber VII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...scinderent, omnis vero ex castris multitudo ad restinguendum concurreret. Cum in omnibus locis consumpta iam reliqua parte noctis..."
