concorditer
Dictionary entries
- Entry →concorditer, concordius, concordissime
Adverb
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
harmoniously, amicably, in a concordant manner;
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Curculio
Titus Maccius Plautus
"...deos facturos scilicet: sane illi inter se congruont concorditer. nihil est mirandum, melius si nil fit tibi, namque..." - P
Metamorphoses VII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...confesso, laesum prius ulta pudorem, redditur et dulces concorditer exigit annos; dat mihi praeterea, tamquam se parva dedisset..."
