concivit
Dictionary entries
- Entry →concio, concire, concivi, concitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
move, set in violent motion, stir up; muster; rouse, excite, incite, provoke;
sg. perf. act. ind. 3rd - Entry →concieo, concire, concivi(ii), concitus:
Verb · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
move, set in violent motion, stir up; muster; rouse, excite, incite, provoke;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...omnes perdant, ita misero Toxilus haec mihi concivit. quia ei fidem non habui argenti, eo mihi eas machinas..." - T
Mercator
Titus Maccius Plautus
"...amica cumque amationibus. suspicione implevit me indignissime, concivit hostis domi: uxor acerrumast. ibo ad forum atque haec Demiphoni..." - T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...formidinis, meus Vlixes, suo qui regi tantum concivit mali. quem ego hominem, siquidem vivo, vita evolvam..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...haud procul iam ab Aricia visi tanto tumultu concivit Romanos ut nec consuli ordine patres nec pacatum responsum..." - P
Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...interfecto dum rem familiarem eius acriter requirit, accusatorem concivit Fabium Romanum, ex intimis Lucani amicis. mixta inter patrem..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...praeceps et singulorum pedibus advolutus tantum consternationis invidiaeque concivit, ut pars militum gladiatores, qui e servitio Blaesi erant..."