collatus
Dictionary entries
- Entry →collatus, collatus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
joining of battle; affray, attack (L+S); contributing (to knowledge, teaching);
acc. pl.gen. sg.nom. pl.nom. sg.voc. pl.voc. sg. - Entry →confero, conferre, contuli, collatus
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
bring together, carry/convey; collect/gather, compare; unite, add; direct/aim;; discuss/debate/confer; oppose; pit/match against another; blame; bestow/assign;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber XI
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...medicina gravis! LXXII Drauci Natta sui vorat pipinnam, collatus cui gallus est Priapus. LXXIII Venturum juras semper mihi..."- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...nobis relinquat sepultura?" <. . .> Et Licham quidem rogus inimicis collatus manibus adolebat. Eumolpus autem dum epigramma mortuo facit, oculos..." - G
Liber III
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quis ex istis, qui tota vita litteris assident, collatus illi non quasi somno et inertiae deditus erubescat? Extendi..."
