coeptante
Dictionary entries
- Entry →coepto, coeptare, coeptavi, coeptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
begin/commence (w/INF); set to work, undertake/attempt/try; venture/begin (ACC);
abl. sg. pres. act. part.
Examples
Liber IV
Aulus Gellius
"...cotidiani usus, tamquam qui in venalibus Latine loqui coeptant, alia quam oportet voce appellem." "Quaeris" inquit "rem minime..."Liber IV
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...nostros sensus tantoque minora quam quae primum oculi coeptant non posse tueri, nunc tamen id quoque uti confirmem..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...inritabat, tamquam adfinitatis cum Vitellio meminisset; idemque, quod coeptante legionum motu profugus, dein sponte remeaverat, perfidiae locum quaesisse..."