coeptante
Dictionary entries
- Entry →coepto, coeptare, coeptavi, coeptatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
begin/commence (w/INF); set to work, undertake/attempt/try; venture/begin (ACC);
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- A
Liber IV
Aulus Gellius
"...cotidiani usus, tamquam qui in venalibus Latine loqui coeptant, alia quam oportet voce appellem." "Quaeris" inquit "rem minime..." - T
Liber IV
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...nostros sensus tantoque minora quam quae primum oculi coeptant non posse tueri, nunc tamen id quoque uti confirmem..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...inritabat, tamquam adfinitatis cum Vitellio meminisset; idemque, quod coeptante legionum motu profugus, dein sponte remeaverat, perfidiae locum quaesisse..."