coeptabat
Dictionary entries
- Entry →coepto, coeptare, coeptavi, coeptatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
begin/commence (w/INF); set to work, undertake/attempt/try; venture/begin (ACC);
sg. imperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...ferociter iactando, postquam immissis lictoribus Valens coercere seditionem coeptabat, ipsum invadunt, saxa iaciunt, fugientem sequuntur. spolia Galliarum..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...adflictando, modo singulos nomine ciens, praemiis vocans, seditionem coeptabat, adeoque commoverat ut signifer legionis sextae signum..."
