clueate
Dictionary entries
- Entry →clueo, clueare, clueavi, clueatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
purify; cleanse, make clean;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Amphitruo
Titus Maccius Plautus
"...mercedis datur mi, ut meus victor vir belli clueat. satis mi esse ducam. virtus praemium est optimum; virtus..." - T
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...magis quaeritur quam clientum fides cuius modi clueat. si est pauper atque haud malus, nequam habetur, sin dives..."
