clueante
Dictionary entries
- Entry →clueo, clueare, clueavi, clueatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
purify; cleanse, make clean;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- T
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...decet efficere, quae post mihi clara et diu clueant. sed hunc quem video? quis hic est qui oculis..." - T
Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...etiam superare necessest corpora rebus, quae non dum clueant ullo temptata periclo. at quoniam fragili natura praedita constant..."