clarescerer
Dictionary entries
- Entry →claresco, clarescere, clarui, -
Verb · 3rd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
be illuminated; become bright/evident/clear; become loud or famous/notorious;
sg. imperf. pass. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber V
Aulus Gellius
"...canorosque sonitus facit. Quoniam igitur indumentum illud oris clarescere et resonare vocem facit, ob eam causam "persona" dicta..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...luminis erigit oras; namque alid ex alio clarescere corde videbant, artibus ad summum donec venere cacumen..." 
Liber Tertius
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...patrio cessatum a sanguine, mater reddidit, obscurumque latus clarescere vidit, conubio gavisa domus. nec pignora longe; quippe..."
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...optauere parentes. Atticus at contra, iubar ut clarescere ruptis nubibus et solem primis aspexit in armis, desilit..."- P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...recens praetura, modicus dignationis et quoquo facinore properus clarescere, crimen impudicitiae, adulterum Furnium, veneficia in principem et devotiones..." - P
Liber XI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...grata barbaris, usurpans. iamque apud proximos, iam longius clarescere, cum potentiam eius suspectantes qui factionibus floruerant discedunt..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...nemoris et circiumiecta tecta consonare cantu et luminibus clarescere. ipse per licita atque inlicita foedatus nihil flagitii reliquerat..."
